De begraafplaats in Graft ligt naast het oude raadhuis en maakt deel uit van de Haring- & Henneproute.
Ooit stond hier een kerk. Nu is er nog een zerkenvloer met 155 grafstenen met familiewapens.
Het hele verhaal staat netjes opgeschreven voor de toerist die hier even de fiets parkeert.

Ik ben er op 23 juni. De zerkenvloer zegt me niet veel. De stenen zijn lastig leesbaar en voor mij leven ze niet.
Achter de bezienswaardigheid is een echt kerkhofje. En een veldje waar as kan worden uitgestrooid.

Het is mooi en intiem. Al snel vergeet je dat de Raadhuisstraat, waaraan het ligt, best druk wordt bereden.
Mij breekt op dat de zon fel schijnt. Een deel van de foto’s mislukt door het scherpe contrast tussen fel licht en donkere schaduw.

Mooi (op de zerkenvloer) vind ik het gedicht in glas. Ik dácht dat ik het helemaal (in stukken) had gefotografeerd, maar ik blijk een aantal zinnen te hebben gemist. Daarom laat ik het hier maar bij het begin.
Ook zie ik nu dat ik verzuimd heb de naam van de dichter te fotograferen.
Daar moet ik dus nog even voor terug.